Tips voor verzoekjes

Ik wil je uitnodigen om eens op te letten:

  • Maak je wel eens verzoekjes?
  • Welke verzoekjes maak je dan?
  • Welke behoefte probeer je ermee te vervullen?

Als je even geen verzoek weet - of als je ze nooit maakt, kun je altijd beginnen met de vraag: “Wat kan nu mijn leven verrijken?”. Het kan helpen als je daarvoor eerst je huidige gevoelens en behoeftes ontrafelt en benoemt (zelf-connectie of zelf-empathie).

Hier een aantal tips voor het maken van een goed verzoek:

Voer het nu uit

Verzoekjes zijn kun je nu doen. Dus niet: “Wil je de voortaan de afwas doen?” maar “Heb je nu de intentie voortaan de afwas te doen?”. Merk je verschil in je gevoel als je deze twee zinnen leest? De eerste belofte voelt bij mij wat beklemmend, terwijl ik bij de tweede makkelijk volmondig JA kan zeggen.

Maak het concreet

Verzoekjes zijn net als observaties heel erg concreet en specifiek. Dus niet: “Wil je me liefde geven?” maar “Wil je me een knuffel geven?”. Als je het moeilijk vind om een behoefte te vertalen naar een concrete actie, probeer dan eens een situatie te herinneren dat die behoefte vervult is. Wat gebeurde er toen? Zou iemand dat nu opnieuw kunnen doen?

Wees bereid om nee te horen

Als iemand “nee” zegt op je verzoek en je reageert door te straffen (met schuldgevoel, boosheid), dan was het geen écht verzoek maar een eis. Dat gebeurt vaak als je even vergeet dat meer dan één strategie is om je onderliggende behoefte te vervullen - of als je heel erg gehecht bent aan je favoriete strategie.

Drie soorten verzoekjes

Je hebt drie verschillende soorten verzoekjes:

  1. Een actie-verzoek om een behoefte te vervullen: Wil je nu deze uitvoerbare actie doen?
  2. Een verzoek voor zelf-connectie: Wil je nu naar me luisteren? Wil je dit even terugvertellen? Wil je me wat empathie geven?
  3. Een verzoek tot verbinding met de ander: Hoe is dat voor jou? Hoe komt dat aan? Wat gaat er in je om? Waar denk je nu aan?

De leukste verzoekjes vind ik degene waarbij je de ander vraagt wat hij of zij wil. Dat is een verzoek tot verbinding waarbij de ander bij zichzelf moet checken wat hij wil. De ander moet dus zelf-verbinding gaan maken.

Bijvoorbeeld als ik iets wil vertellen: “heb je zin om te luisteren naar dit verhaal?”. Of als iemand aan het klagen is, kun je vragen: “Wil je dat ik je advies geef, of wil je gewoon even je ei kwijt?”